24 Ocak 1993’te aracına yerleştirilen bombanın patlaması sonucu katledilen Uğur Mumcu, ölüm yıldönümü sebebiyle katillerinin bulunmadığı bir zamanda bir kez daha anılıyor.

Araştırmacı gazeteciliğin duayeni kabul edilen Uğur Mumcu reyizi, gazeteciliğin içini boşaltıp, yerine jöleyi, g.t yalamayı koyan yazarcıkların olduğu bir zamanda rahmetle ve özlemle anarken, bugüne dek faili meçcul cinayet denilen, failleri belli mi meçhul mü belli olmayan diğer kayıplarımız da hatırlayalım;

- 31 Ocak 1990’da hukukçu ve siyasetçi Muammer Aksoy kurşunlanarak öldürüldü,
- 7 Mart 1990’da ise gazeteci Çetin Emeç kurşunlanarak öldürüldü,
- 6 Ekim 1990’da Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğretim üyesi Doç. Dr. Bahriye Üçok evine gönderilen bombalı paketle öldürüldü,
- 4 Eylül 1990’da gazeteci yazar Turan Dursun kurşunlanarak öldürüldü,
- 20 Eylül 1992’de yazar, şair ve gazeteci Musa Anter silahlı saldırı ile öldürüldü,
- 21 ekim 1999′da gazeteci, yazar, öğretim üyesi Ahmet Taner Kışlalı arabasına yerleştirilen bomba ile öldürüldü,

-24 Ocak 2001 Diyarbakır İl Emniyet Müdürü Gaffar Okkan kimliği belirsiz kişilerce pusuya düşürülerek açılan ateş sonucu öldürüldü…

Ve daha onlarca yazar, öğretim görevlisi, aydın kurşunla, bombayla susturuldu. Yargıtay saldırısından, mühendislerimizin sözde intiharlarından,  asit kuyularından, Sivas, Çorum, Maraş gibi toplu katliamlardan bahsetmiyoruz bile.  

Kimi devlet eli var dedi, kimi askerin işi, kimi artık ülkemizde suçlu kabul edilmeyen hizbullahın işi,  kimi de örgüt yok ergen galeyanı dedi.

 İnkar yasasını eleştirdiğimiz şu günlerde kendi inkarlarımızla, günahlarımızla yüzleşmemeye, insanların gözler önünde katledilmelerine sesimizi çıkarmamaya devam ettikçe,  bu faile giden listemiz uzamaya devam eder ne yazık ki…